Het ros Beiaard

Het ros Beiaard

De Frankische roman ‘Les quatre fils Aymon’ uit Renaud de Monteban vertelt het verhaal van ridder Aymon (in het Nederlands verbastert tot ‘Heems’), die getrouwd was met Aye, een zuster van Karel de Grote. Hun vier zonen: Ritsaert, Writsaert, Adelaert en Reinout kregen van hun vader elke een paard, maar Reinout was zo sterk dat hij zijn paard per ongeluk doodde. Ook een tweede paard overleed al bij de eerste rit.

Ridder Reinout had echter wel een paard nodig en zijn vader bracht hem naar een burcht waar de beruchte hengst Bayard (het Ros Beiaard) opgesloten zat. Iedereen was bang voor dit driftige, zwarte beest dat nog nooit zijn meester gevonden had. Als Reinout het briesende paard nadert, wordt hij meteen met een fikse trap enkele meters verderop gegooid, maar hij geeft niet op en slaagt er toch in het paard de baas te worden.

Tijdens een partijtje schaak aan het hof, krijgt Reinout hooglopende ruzie met zijn neef Lodewijk, de zoon van Karel de Grote. Hij is zo driftig, dat hij Lodewijk doodslaat met het zware zilveren schaakbord en Karel de Grote zweert dat hij de dood van zijn zoon zal wreken. De vier broers vluchten weg op de rug van het ros Beiaard en verschansen zich in de sterke burcht Montalbaen in het Ardense woud.

Karel neemt Aymon gevangen en wil deze alleen vrijlaten in ruil voor het ros Beiaard. Reinout weigert, maar als zijn moeder blijft smeken, geeft hij toe. Karel besluit het onoverwinnelijke ros Beiaard te verdrinken met zware molenstenen om de nek. Tot tweemaal toe verbrijzelde het paard met één hoefslag de stenen en zwom terug naar Reinout, op de oever. Bij de derde poging, keek het dier opnieuw naar Reinout, maar deze kon het niet meer aanzien en wendde zijn hoofd af. Denkend dat zijn meester niets meer van hem wilde weten, liet het nobele dier zich verdrinken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *