Sint Maarten….. en de groeten!

Sint Maarten….. en de groeten!

Het is een jarenlange traditie op 11 november: kleine kinderen lopen met hun zelf geknutselde lampions langs de deuren. Ze mogen aanbellen bij ieder huis en zingen dan een vrolijk liedje als: ‘Sintemaarten had een koe, die moest naar de slager toe. Is ie vet of mager. Hij moet naar de slager. Slager wou niet slachten, ’t was al kwart voor achten, ’t was al kwart voor negenen. Toen begon ’t te regenen’. Daarna mogen ze een snoepje uitkiezen uit de, meestal rijk gesorteerde, trommel.

Ik heb al voorpret bij het kopen van de feestelijk verpakte snoepjes. Geen aan elkaar klevende taaipopjes en zuurtjes, zoals vroeger nogal eens het geval was, maar apart verpakte chocoladerepen, lollies met kauwgom erin en gekleurde snoepzakjes. De snoeptrommel staat uitnodigend klaar op het tafeltje in de hal. Een leuk sfeerlichtje brandt ernaast en… laat maar komen die kleintjes!

Als je voordeurbel klinkt en ik de deur open doe, staat er een jongen van een jaar of 11, met een lampion uit de winkel met een zwak lichtje erin. Daarachter twee ongeveer 13-jarige middelbare school meiden met een rugzak, waaraan een flauw lichtje van een fluorescerend armbandje bungelt. Meezingen deden ze niet, maar ze wilden wel een snoepje.
Toen een vol uur oorverdovende stilte. Net toen ik ging eten klonk de deurbel opnieuw. Deze keer stond er een zestal jongens van een jaar of 10 voor de deur. Ze zongen niet, maar schreeuwden me toe: ‘Groen is gras, gooi ’t snoep maar in mijn tas’. Op mijn opmerking dat dit wel erg minimaal was, scandeerden ze dezelfde regels nog twee keer. Ondertussen hadden ze ook al aangebeld bij mijn buurvrouw. Ze deden een snelle greep in beide snoeptrommels en weg waren ze alweer. Op zoek naar verdere buit.

Dit was het slotstuk van het Sint Maartenfeest. Wat een teleurstelling! Is dit de volgende traditie die het loodje gaat leggen in deze woelige tijden?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *